close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • REPATRIACJA

  •  

    Informacja o repatriacji

     

    Repatriacja  czyli „powrót do Ojczyzny" to jeden ze sposobów nabycia obywatelstwa polskiego.

    Osoby uprawnione do repatriacji to cudzoziemcy pochodzenia polskiego, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy o repatriacji, zamieszkiwali na stałe na terytorium obecnej Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej, Republiki Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Tadżykistanu, Republiki Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu lub azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej i na skutek deportacji, zesłań i innych prześladowań narodowościowych lub politycznych nigdy nie mogli w Polsce się osiedlić.

    Repatriant to osoba pochodzenia polskiego, która przybyła do Polski na podstawie wizy w celu repatriacji z zamiarem osiedlenia na stałe.

    Osoba polskiego pochodzenia  to osoba  deklarująca narodowość polską i spełniająca łącznie następujące warunki:

    - co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej (potwierdzili swoją przynależność do Narodu Polskiego),

    - wykaże swój związek z polskością, w szczególności przez pielęgnowanie polskiej mowy, polskich tradycji i zwyczajów.

    Za osobę polskiego pochodzenia uznaje się również osobę wykazującą związek z polskością i deklarującą narodowość polską, która posiadała w przeszłości obywatelstwo polskie lub co najmniej jedno z rodziców lub dziadków lub dwoje pradziadków posiadało polskie obywatelstwo.

    Decyzja o uznaniu za osobę pochodzenia polskiego wydawana jest przez Konsula.

    Niepełnoletni pozostający pod władzą rodzicielską repatrianta, nabywa również obywatelstwo polskie w drodze repatriacji. Gdy repatriantem jest tylko jedno z rodziców, niezbędna jest zgoda drugiego rodzica wyrażoną w oświadczeniu złożonym przed konsulem. Niepełnoletni, który ukończył 16 lat może nabyć obywatelstwo, jeżeli wyrazi zgodę.

     Wymagane dokumenty:

    - wniosek,

    - kopia ważnego paszportu,

    - dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie, dotyczące wnioskodawcy, rodziców, dziadków lub pradziadków (dokumenty tożsamości, akty stanu cywilnego, metryki chrztu, dokumenty: dot. służby w Wojsku Polskim, deportacji, uwięzienia, z wpisem o narodowości   polskiej, o rehabilitacji, o prześladowaniach ze względu na polskie pochodzenie).

    Konsul wydaje (za zgodą Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji):

    - decyzję o przyrzeczeniu wydania wizy wjazdowej w celu repatriacji osobie, która nie posiada zapewnionych warunków do osiedlenia się - nie posiada zapewnionego w Polsce lokalu mieszkalnego i utrzymania, a spełnia pozostałe warunki wydania tej wizy.

    - wizę wjazdową w celu repatriacji  po przedstawieniu dowodu posiadania lub zapewnienia lokalu mieszkalnego i źródeł utrzymania. Takim dowodem jest:

    - uchwała rady gminy zawierająca zobowiązanie zapewnienia warunków do osiedlenia się przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy,

    - oświadczenie obywatela polskiego (należącego do wstępnych, zstępnych lub rodzeństwa tej osoby) osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej mających siedzibę w Polsce, sporządzone w formie aktu notarialnego, zawierające  zapewnienie warunków do osiedlenia się przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy,

    - uchwała rady powiatu zobowiązująca starostę do zapewnienia miejsca w domu pomocy społecznej na terenie powiatu.

    Właściwość terytorialną konsula określa się według miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Ze względu na uzasadniony interes wnioskodawcy, Minister Spraw Zagranicznych może wyznaczyć innego konsula.

    Wiza repatriacyjna NIE może być wydana osobie, która:

    - utraciła polskie obywatelstwo nabyte w drodze repatriacji na podstawie ustawy o repatriacji z dnia 09.11.2000 lub

    - repatriowała się z terytorium RP lub PRL na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-57 przez RP lub PRL z Białoruską SRR, Ukraińską SRR, Litewską SRR i ZSRR do jednego z państw będących stroną tych umów lub

    - w czasie pobytu poza granicami RP działała na szkodę podstawowych interesów RP, lub

    - uczestniczyła lub uczestniczy w łamaniu praw człowieka.

     

    Podstawa prawna: Ustawa z dnia 09.11.2000 o repatriacji (Dz. U. z 2004 r., nr 53, poz. 532 z późn. zmianami).

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: